Archive

Archive for જૂન, 2010

ક્રોધ નો પરિવાર

જૂન 9, 2010 4 comments

તમને નવાઈ લગસે પણ ક્રોધ નો પરિવાર છે.

* ક્રોધની ઍક બેન છે તેનુ નાંમ ” જીદ ” છે જીદ હમેશા ક્રોધ ની સાથે જ રહે છે.

* ક્રોધની પત્ની છે ” હિંસા ” જે છુપાયેલી રહે છે પણ ક્યારે ક બહાર આવી ખનાખરાબી કરે છે.

* ક્રોધનો સગો ભાઈ છે અહંકાર.

* ક્રોધનો ” બાપ ” પણ છે જેનાથી તે ડરે છે તેનુ નાંમ છે ” ભય ”

* નિંદા અને ચાડી-ચુગલી બે ક્રોધની દીકરી છે, ઍક મો પાસે રહે છે અને બીજી કાન પાસે રહે છે.

* ક્રોધના દિકરાનુ નામ છે ” વેર-ઝેર ” જે તેને ઍકલો પાડે છે.

* ક્રોધની પુત્રવધુ નુ નાંમ છે ” ઈર્ષા ” જે તેને આગડ વધવા દેતી નથી.

* ક્રોધની પુત્રી છે ધૃણા જે હમેશા નાકની પાસે રહે છે અને વારંવાર મરડાયા કરે છે.

* ક્રોધની ” મા ” છે છડકાપત જે આંખો મા રહે છે.

*ક્રોધનો ” મિત્ર ” છે ” સ્વાર્થ ” જે હરામ ની કમાણી ખાવામા તલપી રહે છે…

– અમૃતલાલ ભાવસાર(ગુજરાત સમાચાર)

Advertisements

યાદ કેવી વાત આવી ગઇ

જૂન 9, 2010 Leave a comment

અચાનક કોણ જાણે યાદ કેવી વાત આવી ગઇ
દિવસ હોવા છતાં આંખોમાં માઝમ રાત આવી ગઇ
મળી કેવો ગયો ઉત્સાહ એ આશ્ચર્યથી ‘ઘાયલ’
ફરીથી જીવવાની જીવમાં તાકાત આવી ગઇ

ગાગર મહીં ઘૂઘવાતો સાગર થઇ શકું છું
સંસારમાં રહીને શાયર થઇ શકું છું
નહીં જેવો તોયે ઇશ્વર તારો જ અંશ છું હું
હું પણ અનેક રૂપે હાજર થઇ શકું છું

અમૃતથી હોઠ સહુના એઠા કરી શકું છું,
મૃત્યુના હાથ પળમાં હેઠા કરી શકું છું;
આ મારી શાયરી તો સંજીવની છે ‘ઘાયલ’
શાયર છું પાળિયા ને બેઠા કરી શકું છું.

નથી સામાન્ય આસવનો વિરલ રસનો કળશ છું હું
મથું છું હરપળે હળવો થવા મબલખ વિવશ છું હું
કાંઇ કહેવાય ના ક્યારે કયો પુરુષાર્થ અજમાવું
હજી જનમ્યો નથી એવા ભગીરથની ધગશ છું હું


અમૃત ઘાયલ

Categories: શાયરી ટૅગ્સ:,

તો વાંક કોનો

જૂન 5, 2010 1 comment

હંમેશ આ ખીલતા ફૂલને જોયા કરું છું હું,
પણ એક દિવસ એ કરમાઇ જાય,તો વાંક કોનો???

હરરોજ જોવું છું આ ચાંદની ચાંદનીને હું,
પણ વચ્ચે કોઇ વાર અમાસ આવે,તો વાંક કોનો???

ઊભો છું રસ્તા ઉપર હું ભર ચોમાસે ભીંજાવવા માટે,
પણ એ જ દિવસે વરસાદ ન પડે,તો વાંક કોનો???

કરું હું પ્રયત્નો હંમેશા સફળ થવા માટેના,
પણ નિષ્ફળતા જ મને મળે,તો વાંક કોનો???

હંમેશા કરું હું સારા કામ આ જગત માટે,
પણ સ્વર્ગ જ મને ના મળે,તો વાંક કોનો???

શોધુ હું ભગવાનને હંમેશ મારી અંદર,
પણ મારી અંદર કોઇ જ મને ના મળે,તો વાંક કોનો???

હંમેશ કરું એને પામવાનો પ્રયત્ન હું,
પણ એ મને નહિ ને બીજાને મળે,તો વાંક કોનો???

હારું હું બધું જ મારું માત્ર એને જીતાડવા માટે,
પણ એ એજ બાજી જીતી ના શકે,તો વાંક કોનો???

હતી એ કદાચ નસીબમાં મારી,
પણ છેલ્લે એ લકીર જ મારા હાથમાં ના મળે,તો વાંક કોનો???

સરવાળા બાદબાકીના ગણિતમાં તો નિપુણ હતા અમે,
પણ પ્રેમના અમારા બધા જ દાખલા ખોટા પડે,તો વાંક કોનો???

શાંત અને નિર્મમ સ્વભાવ હતો મારો,
પણ ઉપનામ જ જો મને “જાલીમ” મળે,તો વાંક કોનો???

લાખ પ્રયત્નો કરું આ કવિતાને પૂર્ણ કરવાના,
છતાં પણ એ હંમેશ અધુરી રહે,તો વાંક કોનો???

લખી નાખું આ એક જ કવિતાના પુસ્તકો અનેક,
પણ છેલ્લે કોઇ કલમ જ મને ના મળે,તો વાંક કોનો???

From:-Ravi

Categories: કવિતા ટૅગ્સ:, ,
%d bloggers like this: