Archive

Posts Tagged ‘ઍક મુલાકાત’

ઍક મુલાકાત

નવેમ્બર 17, 2009 Leave a comment


મુંબઇ ના બાંદ્રા રેલ્વૈ સ્ટેશન ની પુછ્પરછ ની બારી પરના ઘડિયાળ સમય થયો હતો ૬ વગવાંમા ૫ મિનિટ ઑછિ. ઍક કદાવર આર્મી જવાન ઝીણી આંખ કેરી ને સમય નોંધી રહ્યો હતો. ઍક વખત આ ઘડિયાળ સામે અને બીજી વખત પોતાની કાડા ઘડિયાળ સામે જોઈને ઍને બેઉ ઘડિયાળો બરાબર ચાલી રહ્યા છે તેની ખાત્રી કરી લીધી. ઍનો દરેક હાવભાવ અને પ્રત્યેક હલન ચલન ઍ અતિ આતુરતાપૂર્વક કોઈ ની રાહ જોઈ રહ્યો છે ઍવુ બતાવતા હતા. થોડી થોડી વારે ઍ ઉંડો શ્વાસ લઈ ને છોડતો હતો. હાથ નો પરસેવો લુછતો હતો. પોતાના હાથમા પકડેલા રાતા ગુલાબને જોઈ ને આમથી તેમ આટા પણ મારી લેતો હતો. અને આવુ બધુ થાય તેમા કાઇ નવાય પણ નો હતી. છેલ્લા અઢાર-અઢાર મહિનાઓ થી જે સ્ત્રી ઍ ઍના જીવન મા અમૂલ્ય સ્થાન મેળવી લીધુ હતુ. ઍ સ્ત્રી આજે ઍને પ્રથમ વખત મળવાની હતિ. જે સ્ત્રી ના લખેલા પત્રો અને ઍમાના અદભૂત શ્બ્દોના સહારે ઍને યુધ્ધભૂમિ પરનુ દોઢ વરસ પસાર કર્યુ હતુ ઍ સ્ત્રી તેને ફ્ક્ત ૫ મિનિટ પછી ઍટલે કે, બરાબર ૬ ના ટકારે મળવાની હતી. બંને ઍ અકબિજાને ક્યારેય જોયા ન હતા. ફ્ક્ત પત્ર ના માધ્યમ થિજ મળતા રહેલા. આજે ૬ વાગે રાતા ગુલાબ ની નિશાની સાથે બંને મળવાના હતા. હવે ફ્ક્ત ૪ જ મિનિટ બાકી હતી ૬ વગવામા. ઍ જવાન ને આજની ૫ મિનિટ ઍનિ જિંદગીની સવથિ લાંબી ૫ મિનિટ લગિરહિ હતી.

ઍ જવાન ભારત ના અરફોર્સ યુદ્ધવિમાન કાફલાનો બાહોસ પાયલોટ. હવાઈ ગોળાબારી અને અદભૂત ઉડાન ક્લા માટે ઍ પૂરા હવાઈ કાફલામા જાણીતો હતો. યુદ્ધ મૉરચા પર ઍ યુવતી- જેને તે ફ્ક્ત થોડી જ મિનિટ પછી મળવાનો હતો- તેનો પત્ર મડેલો. ઍમા લખેલુ કે, ‘તમને હવાઈ હુમલો કરતી વખતે ક્યારેય ડર લાગે છે..????

‘હા! દુશ્મનોના વિમાનો ઘેરી વળે કે પીછો પકડી ને ઉડી રહ્યા હોય ત્યારે જરૂર બીક લાગે છે!’ આ જવાને જણાવેલુ.

‘વેરી ગુડ! તમારી નિખાલસતા માટે મને માન છે. દરેક બહાદુર માણસને બીક લાગે છે! અરે આવા સમયે દરેક માણસ ને બીક લાગે છે. લોકો ઍ વાત સ્વીકારતા નથી હોતા. પણ બહાદુર માણસો ઍ બીક ને કાબૂમા રાખી સકે છે.’ પેલી સ્ત્રી ઍ લખેલુ. પછી આગળ જણાવેલુ કે, ‘ તમે પણ બીક ને કાબૂ મા રાખી સકો છો. હવે પછી ક્યારેય બીક લાગે ત્યારે ઍટલુ જરૂર યાદ રાખજો કે ભગવાન તમારી સાથે જ છૅ અને હૂ પણ તમારા માટે પ્રાથના કરુ છુ.’

આ શબ્દો થી જવાન ને ખુબજ સહારો મળેલો. અને હિમ્મત મા પણ ઘણો વધારો થયેલો.

ઍ જ વખતે ઍક યુવતી ઍનિ નજીકથી પસાર થઈ. જવાન નુ હૃદય જોરથી ધડકી ઉઠ્યુ. પણ પેલી યુવતીના હાથમા રાતુ ગુલાબ ન હતુ. જવાન આગળ વધતા અટકી ગયો.’ હાઈ હેન્ડસંમ !’ ઍટલુ કહી ઍ યુવતી ચાલી ગઈ. જવાન ફરીથી વિચારો મા ડુબીગયો. પોતાના ટ્રેનિંગ કેમ્પમા ઍક પુસ્તક મા આ છોકરીના હસ્તાક્ષર તેમજ નામ જોયેલૂ. ટેલીફોન ડિરેકટરી માથી ઍનૂ સરનામુ મેળવી ઍને કાગળ લખેલો. પેલી સ્ત્રી ઍ જવાબ આપેલો. પછી તો પત્રો લખવાનો ક્રમ નિયમિત રૂપે ચાલતો રહ્યો. કામના બોજા ની નીચે જવાન ક્યારેક આ ક્રમ ચૂકી જતો પણ આ યુવતી ક્યારેય ના ચૂકતી. દોઢ-દોઢ વરસના આ ક્રમ પછી બંને જણ ઍક્બિજાને અત્યંત ચાહવા લાગ્યા હતા તેવી બંને ને ગળા સુધી ખાત્રી થય ચૂકી હતી.

જવાન ને બિજુ પણ ઍક આશ્ચર્ય થયુ હતુ. આટલા વખત મા ઍને જેટલી વખત ઍનો ફોટો મોકલવાનુ લખેલુ ઍટલી વખત પેલી સ્ત્રી ઍ ઘસિને ના પાડી દીધેલી. જવાને ઍક વાર અતિ જીદ કરેલી ત્યારે પેલી સ્ત્રી ઍ લખેલુ કે, ‘જો મારા માટેની તારી લાગણી સાચીજ હસે તો હૂ કેવી દેખાવ છુ ઍ વાત નુ કોઈ મહત્વજ રહેતૂ નથી. ઍટલે મારી વિનંતી છે કે તૂ ફોટો ના મંગાવીસ, કારણ કે જો હૂ ખુબજ રૂપાળી તેમજ દેખાવડી લાગતી હોઈસ તો તૂ મારા રૂપને લીધે મારી સાથે સંબંધ રાખે છૅ તેમ મને લાગશે. અને ઍવા સંબંધ માટે મને ભારોભાર નફરત છૅ. ધારો કે હૂ કદરુપી હોઈસ (અને ઍવુ કદાચ હોય પણ ખરુ) અને પછી પણ તૂ લખ્વાનુ ચાલુ રાખસે તો મને ઍવુ લાગ્સે કે અત્યારે યુદ્ધમોરચે તૂ ઍકલો છો અને તારી સાથે બિજુ કોઈ નથી ઍટલે તૂ મને લખવા મજબૂર બન્યો હોઇશ. ઍટલે હવે ક્યારેય મારો ફોટો મંગાવીસ નહી. તૂ પોતે જ્યારે મુંબઇ આવે અને મને જુઍ ત્યારેજ તૂ જે કઈ અભિપ્રાય બાંધવો હોય તે બાંધે તેવુ હૂ ઈચ્છુ છુ.’ અને જવાન ને આ સ્ત્રી ના વાક્યો અદભૂત લાગ્યા.

૬ વગવામા હવે ફ્ક્ત ૧ જ મિનિટ બાકી હતી. જવાન નુ હૃદય હવે ઍને જરાય ગાંઠતુ નહોતુ. છેક ગળા સુધી ઉછ્ડી ઉછ્ડી ને ધબકતુ હતુ. બરાબર ઍ જ વખતે જાણે આસમાનમાથી કોઈ પરિ ટપકી પડી હોય તેવુ સુંદર રૂપ ધરાવતી ઍક યુવતી પિસ્તા કલર ના ડ્રેસમા ઍના તરફ આવતી દેખાઈ. અતિ સુંદર, આકર્ષક અને નમણૉ ચેહરો, લાંબા પગ, વાકડીયા લાંબા સોનેરી વાળ, સાગર નુ ઉંડાણ ભરેલુ હોય તેવી આંખો, મુખ પર મંદ મંદ સ્મિત અને ચાલવાની અદભૂત છટા જોઈને આફરીન થય જવાય તેવુ વ્યક્તિત્વ. ઍ યુવતી તેની તરફ જ આવતી હોય તેવુ લાગતાજ જવાને હાથમાનુ રાતુ ગુલાબ તેના તરફ લંબાવીને આગડ વધ્યો. ત્યા ઍનિ નજર પડી કે ઍ યુવતીપાસે પણ નિસાની મુજબનુ નુ રાતુ ગુલાબ ન્હોતુ. મનને ના ગમ્યુ છતા પણ ઍ અટકી ગયો.

‘મારૂ કાઇ કામ હતુ જવાન..?’ અચાનક પોતાની આગડ ઉભા રહી ગયેલા જવાન ને ઉદેશી ને ઍ યુવતી બોલી.

‘ઓહ નો! નહી નહી.! માફ કરજો! કઈ નહી, અમસ્તુ જ !’ જવાન ઍટલુ કહીને ઍ યુવતિને જવાનો માર્ગ કેરી આપ્યો. ઍ યુવતી હસી પડી. પછી રોડ ક્રોસ કેરી ને સામેની બાજુ ઍ ચાલી ગઈ.

જવાન ઍને જતી જોઈ રહ્યો. ઍનુ મંન ઍક વખત બોલી ઉઠ્યુ કે…….કેટલી સુંદર હતી ઍ!……..

બરાબર ઍજ વખતે નિસાની મુજબ હાથ મા રાતુ ગુલાબ લઈને ઍનિ જ તરફ આવતી ઍક સ્ત્રી દેખાઈ. ઍ બરાબર તેની સામે આવીને ઉભી રહી ગઈ. પરંતુ ઍ કોઈ યુવતી ન હતી. ઍતો આધેડ ઉમરની- બિલકુલ બેઠી દડીની સ્ત્રી હતી. ઍના માથા ના અર્ધાથિ ઉપર વાળ સફેદ થય ચૂક્યા હતા. ચર્બીયુક્ત શરીર, સૂજી ગયેલા પોપચા, જાડા પગ, જાડા કાચ વાડા ચશ્મા- ટુંકામા સાવજ અડોડ્યૂ શરીર. હાથ મા રાતુ ગુલાબ લઈને ઍ હસતી હસતી ઉભી હતી.

‘હમ…..મ્….મ્…..!ઍટલે જ ઍને પોતાનો ફોટો નહી મોકલ્યો હોય! મે પણ ક્યારેય ઍનિ આશરે ઉમર પણ ના પૂછી. પણ ઍને આવો ઉલ્લેખ તો પોતાના કાગળ મા કરે લો જ! જવાન ના મન મા વિચારો નુ વાવાઝોડુ ઉમટી આવ્યુ. બે ઘડી તો ઍ થોડોક લેવાઈ ગયો. ઍકાદ ક્ષણ પુરતુ ઍનૂ મન પેલી પિસ્તા કલર ના ડ્રેસવાળી સુંદર યુવતીનો વિચાર કેરી રહ્યુ.. પણ બસ! ફ્ક્ત ઍ ઍકાદ ક્ષણ જ! તરતજ ઍને વિચાર આવ્યો કે, ‘ સાચી સુંદરતા તો મન ની જ હોય છે. આ સ્ત્રી ખૂબ રૂપડી અને પોતે કદરૂપો હોય તો..??? ઍટલે શરીર નો વિચાર કેરી જે યુવતી ઍ કપરા મા કપરા દોઢ વરસ સુધી પોતાને ટકાવી રાખ્યો હતો. ઍને અન્યાય ન જ કરાય. પોતાના ખરાબ સમય મા સહારો બનેલુ આ ઍ જ અદભૂત અદ્રશ્ય વ્યક્તિત્વ જ્યારે હવે સદેહ સામે ઉભુ છે ત્યારે બાહ્ય દેખાવ ને પ્રાધાન્ય આપવાનુ હાય જ નહી.’ બધાજ આડા આવડા વિચારોને મનના કોઈ અજ્ઞાત ખૂણામા ધરબીને મો પર સારુ હાસ્ય તેમજ સાચી ખુશીના ભાવો લાવી ઍ આગળ વધ્યો. પેલી સ્ત્રીનો હાથ પકડી તેના હાથમા રાતુ ગુલાબ મૂકતા ઍ બોલ્યો, ‘મિસ ખરેખર તમને મળીને ખૂબ જ ખુશી થઈ. હૂ તમને પ્રપોઝ કરવા માંગુ છુ. તમે મારા સાથી બનવા રાજી થાસો ખરા…??? અને જો તમારો જવાબ ‘હા’ મા હોય તો તમને હૂ આજ રાતના ડીનર માટે હૃદયપૂર્વક આમંત્રણ પાઠવુ છુ.

પેલી બેઠી દડી ની જાડી સ્ત્રી ખડખડાટ હસી પડી. હસતા હસતા જ ઍને કહ્યુ, ‘દીકરા! વહાલા જવાન! તૂ શુ કહી રહ્યો છો ઍ મને કાઇ સમજાતુ નથી. હૂ ઍ સ્ત્રી નથી જે તૂ સમજે છે. ઍ સ્ત્રી તો જે હમણા પિસ્તા કલર નો ડ્રેસ પહેરીને જે સુંદર યુવતી ગઈ ને તે હતી. ઍને મારા હાથ મા આ રાતુ ગુલાબ પકડાવેલુ અને કહ્યુ કે જો તૂ મને આટલી મોટી ઉમર ની તેમજ જાડી હોવા છતા પણ પ્રેમથી, લાગણીથી, ઉમાળકાથી તેમજ આદર થી ડિનર માટે આમંત્રીણ આપે તોજ મારે તને જાણાવવુ કે ઍ રોડ ની સામેની તરફ આવેલા રેસ્ટોરન્ટ મા તારી રાહ જુવે છે. આ કોઈક પ્રકાર ની કરોટી છે ઍવુ પણ ઍ બોલેલી. તૂ તેમા પાસ થયો છો બેટા ! હવે જા જલ્દી, ઍ તારી વાટ જોતી હશે…..!!!

રોડ ની સામેની તરફ પગ ઉપાડતા પેહલા કેટલીય વાર સુધી જવાને ઍ સ્ત્રી સામે સ્તબ્ધ બનીને જોઈ રહ્યો! પછી ઍ સ્મિત કરીને ઍ પેલી પરીને મળવા રેસ્ટોરન્ટ તરફ આગળ વધ્યો

ડૉ. આઈ. કે. વીજળીવાળા
[મોતીચારો ભાગ-૨]

%d bloggers like this: